|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
|
|
|
DİVAN-I HİKMET Görülen Lüzum Üzerine Divan-ı Hikmet ile İlgili Zorunlu Bir Açıklama Websitemizde yayınlanan Hoca Ahmed Yesevi hakkındaki inceleme ve Ahmed Yesevi’ye ait Divan-ı Hikmet’teki şiirlerin özgün metni ve Türkiye Türkçesi’ne aktarım metinleri eser sahibi Dr. Hayati Bice’nin özel izni ile sitemize konmuştur. Bu yazılı materyallerin her türlü telif hakkı yayınlanmak üzere Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları’na devredilmiş olup bilimsel araştırmalar dışında kısmen ve hiçbir şekilde tamamen kopyalanması-yayını yasaktır. Özellikle bu metinlerin kitap şeklinde yayınlanması halinde her türlü hukuki takip yapılacaktır. Websitelerinde bu materyallere yer vermek isteyen webmasterların hayatibice@yahoo.com adresinden izin istemeleri ve yaptıkları her alıntıda websitemizi referans olarak göstermeleri önemle rica olunur. *Orijinal Metin* II.Kısım / 71.-144. Hikmet
[Burada yer verdiğimiz şiirler Türkiye Diyanet Vakfı yayınları arasında yayınlanan Divan-ı Hikmet'ten alıntılanmıştır.Türkistan lehçesindeki hikmetler araştırıcı ve akademisyenler için orijinal metin olarak 2 dosya halinde sunulmuştur.] H İKMET-71Huşlamaydur alimler sizni aygan Türki'ni Ariflerdin eşitseng açar köngil mülkini Ayet hadis ma'nası Türki bolsa muvafık Ma'nasıga yetgenler yerge koyar börkini Kazı müfti mullalar şeriatda râhnı Arif âşık alıbdur tarikatnı arkını Amel kılğan alimler dinimizni çırağı Burak miner mahşerde egri koyar börkini Amel kılsa âlimler din u ayın yarukı Körse bolur alarnı rengi ruyı körkini Amel kılmay "kâl" ilmin okuy bilmey kalğanlar Arkasığa köterür kırk eşekni yükini Hâcemen dep laf urma uşbu dünya bîp ayanBilemen dep aytma sen köngüldegi çirkini Rehnemâdur Hace Ahmed gülistanı ma'rifet Sözler sözi hakikat açar köngül mülkini Miskin zaif Hace Ahmed yetti puştinge rahmet Farsi tilini biliben hub aytadur Türki'ni HİKMET-72 Eyâ dostlarım ölsem men bilm em ki hâlim ne bolurGorga kirib yatsam men bilmem ki hâlim ne bolur Eltip lahedge koysalar arkağa bakmay yansalar Soruğ sevalim sorsalar bilmem ki hâlim ne bolur Kirse karış atlığ yılan çolgansa tenge şul zamân Kalmas bütün bir üstühân bilmem ki hâlim ne bolur Cümle yığılıp mör ü mâr etrafımda niş urar Müşkül erür pes kâr u bâr bilmem ki hâlim ne bolur Hiç kelmedi mendin sevâb anda ne bergümdür cevâb Ger kılsalar yüz ming azâb bilmem ki hâlim ne bolur Bolsa kıyâmet küni hâzır bolur barçaları Kılğan amellering kanı bilmem ki hâlim ne bolur Ey Kul Ahmed sen bu kün kılğıl ibâdet tün ü kün Demegil ömrümdür uzun bilmem ki hâlim ne bolur HİKMET-73 Neçe yıllık mehribânım cân ediler dostlarım Bu vücudum şehrini fâni kıladur dostlarım Bu kafesni tutisi perv âz kıladur uçgeliBir karanğu şulesiz yerge baradur dostlarım Ey meni yârânlarım himmet tutung imânıma Düşmanım imânıma zahmet beredür dostlarım Uşbu cân bizler birle bir neçe yıllar bar edi Hak Teâlâ hükmi birle azm etedür dostlarım Bu mening azâlarım cânım birle şâdmân edi Cân çıkarğa külli azâm titreşedür dostlarım Emr-i Hakk'a barça halk-ı âlemin boldı rızâ Ol hakikat bendeler dâim rızâdur dostlarım Kul Hâce Ahmed tutisi pervâz etedür uçgeli Neylesin Miskin hükm-i Hudâdur dostlarım HİKMET-74 Ömrüm zayi' gaflet birle yel dek ötti Hasretingde közdin yaşım kan dek ketti Bildim dostlar bu aklım emdi yetti Seherlerde kobub taat kılgum kelür Seherlerde Kur'an okub senâ kılsam Hazretingge kol kötarıb duâ kılsam Zari kılıb bu canımnı feda kılsam Seherle rde kobub taat kılgum kelürHırs u heva nefs yolunı koymak kerek Mansur yanglığ dar başığa minmek kerek Nesimi dek can aççığın çekmek kerek Seherlerde kopub taat kılgum kelür "Fezküruni ezkürkum" ayetidin İman boldı Hak Te'ala taatıdın Keçmek kerek uşbu nefsning rahatıdın Seherlerde kobub taat kılgum kelür Zahidlerge zühd ü amel takva kerek Riyâzetlik aşıklarga fetva kerek Ul tarikat er bolganga da'va kerek Seherlerde kobub taat kılgum kelür Arıtur dil zengarını "Hû-Hû" yadı Aşıklarnı keçe kündüz "Hu " muradı"Hu-Hu" teyu can bergeysen Kul Ahmedi Seherlerde kobub taat kılgum kelür HİKMET-75 Hiç bilmedim neçük keçti ömrüm mening Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen? Netek bolgay yolğa salsang men acizni Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen? Yoldın çıkıp azğanımnı bilmedim men Hak sözini kulagımğa almadım men Bu dünyâdın keterimni bilmedim men Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen Ötkenlerdin ibret alıp yolğa kirmey Nevha feryad aytıp anda ortab yanmay Keçe kündüz yürümişmen özni bilmey Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen?Cânıng çıkıp tening yatur tar lahedde Sorğuvçılar kelip sorsa ol hâletde Akar yaşım keter huşum ol vakitde Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen? Gafillikde yürüdin sen it dek kezip Tening yatur tar lahidde asru şişip İş kılmadıng sen Tengrige kögsin teşip Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen? Kul Hâce Ahmed bu dünyâda tevbe kılğıl Tevbe kılıb yol başığa barıp turğıl Hâs kullar dek azukungnı alıp yürgil Sorar bolsa men kul anda ne kılğaymen? HİKMET-76 Her kim kılsa tarikatnı da'vâsını Evvel kadem şeriatga koymak kerek Şeriatnıng işlerini edâ kılıb Andın songra bu da'vânı kılmak kerek Şeriatsız dem urmaslar tarikatda Tarikatsız dem urmaslar hakikatda Uşbu yollar yeri bilinür şeriatda Cümlesini şeriatdın sormak kerek Andın songra bir er kerek iradetliğ Bolmış bolsa ol bir erdin icazetliğ Şeriatda rast muvafık kerametliğ Oşal erning etegini tutmak kerek Kim bilmeyin bu yollarnı şeyhmen dese Kerametdin vilayetge haber berse Batıl erür eger ruhül-emin erse Özin andağ batıllardın saç mak kerekİradetsiz icâzetsiz mürşid bolmas Tarikatnıng yollarını hergiz bilmes Mübtedidür iradetge layık ermes Andağlardın yırağ-yırağ kaçmak kerek İrâdetni bergil ehl-i icazetge Kâim bolgıl tüni ü küni riyazetge Sanab anı kulluğunu ibadetge Kulluğıda belni bağlab turmak kerek Andın songra mücahede tonın kiyib Riyazetni botasıda erib akıb Menmenlikdin ötüb özini sâf kılıb İzzet rahatın satıb hârlık almak gerek Uşbu turur erenlerni kılğanları Taliblerge bilsün deban ayğanları Rastdur bu söz bilgil yoktu r yalğanlarıCan kulağı birle munı bilmek kerek Sıdkı birle her kim kabul kılsa munı İ'tikadı birle bolsa tünü küni Yadı birle meşğul bolsa yeldâ tüni Erenlerdin himmet yarı kılmak kerek İradetsiz uşbu yolğa kirmediler İnâbetsiz yolğa kadem koymadılar İcâzetsiz yarım nefes urmadılar Mürid bolğan bu sıfatlığ bolmak kerek Her kim kirse uşbu yolğa belin bağlab Kul Hace Ahmed kerek özni hadim eyleb Niyetini Hüdayığa dürüst eyleb Teveccühni azizlerge kılmak kerek HİKMET-77 Şeriatnı şeraitin bilgen aşık Tarik atnı makamını bilür dostlarTarikatnı işlerini eda kılıb Hakikatnı deryasığa batar dostlar Didârını körüb bolmas tün-kün uyub Pak ışkını kolga almay bolmas yürüb Hakikatnı deryasını hatarı köb Hiç uhlamay didarını körer dostlar Eya aşık bu dünyada mihnet targıl Tartkan cevr u cefalarını rahat bilgil "Hû" sohbetin kurgan yerge özüng urgıl Urgan aşık muradıga yeter dostlar Bu yollarnı gazâsudur kaygu mihnet Mihnet tartıb cefâ çekken körer rahat Seherlerde zârı kılgan huş saadet 'Hû-Hû" teyu bu dünyadın öte r dostlarÇın dil birle yığlaganlar körgey lika Sübhan İgem didârını kılgay ata Kılavuzsuz yolga kirmeng aynı hata Yolga kirgen menzillerdin ozar dostlar Vaderiğa ötti ömrüm bilmey kaldım Bu dünyanı esbabını kolga aldım Dünya izleb din işini artka saldım Bilelmesmen halim neçük bolar dostlar Muhabbetni şarabıdın tatmaganlar Bayezid dek herkun özin satmaganlar Bu dünyanı izzetidin ötmegenler Hayvan erür belki andın beter dostlar Aşık bolsang ışk yolıga koygıl kadem Dünya ukbin talak koygıl misl-i Edhem Akil erseng dünya üçün yemegil gam Kıyamet kün cezaların berer dostlar Sır şarabın içgen aşık özin bilmes Bu dünyanı izzetlerin közge ilmes Yüzming dânâ nâsih bolsa pendin almas Vaşuka dep özin bilmey yürer dostlar Ruz-ı elest Hüda özi nida kılgan "Kalu bela" deban ruhlar cevab bergen Hazret taba ruhlar uçub karşu kelgen Andağ aşık Hak cemalin körer dostlar Kul Hace Ahmed aşık bolsang dünya koygıl Ahiretni azabıdın kaygu yegil Erenlerni kılganların hem sen kılgıl Hizmet kılgan âhir murad tapar dostlar HİKMET-78 Keling dostlar Allah yâdın daim aytıng Allah yâdı köngül mülkin açar dostlar Estağfir u istiğfarnı tınmay aytıng Şeytan la'in ten mülkidin kaçar dostlar Şeytan la'in sizge düşman hazır bolung Keçe Allah kündüz Allah aytıb ölüng Tar lahedge kirer vaktda nurga tolung Melaikler Allah nurın saçar dostlar Allah nurı kabr içini ruşen kılgay Melaikler tigreside ravzen koygay Mü'min bende körüb anı hayran kalgay Bu alemni ruşeniden keçer dostlar Barça ervah yığlıb kelgey mübarekke Halâyıklar meşgul bol gay tebarekkeDua kılıb yangandın song kalur yekke Cümle ervah süyünib bir bir kuçar dostlar Yetti kadem koygandın song Münker-Nekir Heybet birle kirib kelgey kılıb kahır İki közi ot dek yanıp okrab turır Nurın körüb ta'zim kılıb kuçar dostlar Münker-Nek ir sormay çıkıb nâle kılgayKöz yaşını akkuzuban jâle kılgay Hak yâdını aytıb özin vâle kılgay Pervaz kılıb hava sarı uçar dostlar Nida kelgey İlahımdın ne yığladıng Has kulumdın kabr içinde ne tıngladıng Ey bi-edeb kulak salıb ne angladıng Münker-Nekir ong u solga kaçar dostlar Yürse tursa,yatsa kobsa meni yâdım Hatt-ı berat kolga algan ol azadım Andağ kulnı saydıdurmen ol seyyadım Kılmış aytmış günahlardın keçer dostlar Günahların Hak bağışlab nazar kılgay Ongda solda yatkanları şâkir bolgay Andın songra barça ervah hazır bolgay Kabristanga Hak rahmetin saçar dostlar Bihamdillah yahşı keldi biz kutulduk Kabr içinde her azabdın fariğ bolduk Neçe yıllar mürde erdik bes tirildük Dua kılıb Hakk'a elkin açar dostlar Münker-Nekir yığlab aytur Sen bilürsen Z atıng uluğ her ne kılsang Sen kılursanLutf eyleseng yolsızlarga yol berürsen Secde eyleb şâkir tilin açar dostlar Lailahe illallah'ga şeydâ bolgan Didâr üçün bu alemde resvâ bolgan Dünya koyub ahıretni sevda kılgan Havz-ı kevser şarabıdın içer dostlar R uz-ı ezel takdir kılsa Hak cemaliYüzming şeytan kasd eylese yok zevali Kündin künge ziyad bolgay kal ü hali Dânâ bolub Hak yolların açar dostlar Muhabbetni meydanıda cevlan kılgan Hakikatnı deryasıdın gevher algan Marifetni meta'ını içke salgan Yürse tursa dürr ü gevher saçar dostlar Aşık uldur Hakk'a canın kurban kılsa Zikrin aytıb çarzarb urub seher tursa Erenlerdin feyz ü fütuh tola alsa Sultan bolub dürr ü gevher saçar dostlar Hakk Te'ala buyın algan munda turmas Da'va kılıb işanlıknı lafın urmas Kayda barsa fakir-miskin dükan kurmas Garib bolub veyranege köçer dostlar Kul Hace Ahmed nefsdin uluğ bela bolmas Yer ü kökdin to'ma berseng hergiz toymas Tufrak olub yerde yatsang kafir bolmas Nefsi ölgen hur u gılman kuçar dostlar HİKMET-79 Yaratkan Bir ü Bar'ım yolın izlebŞeytan la'in yollarıdın kaytıng dostlar İhlas birle muhabbetni camın içip Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar Hayy zikrini aytıb içgen cam-ı şarap Yol üstide aziz başı misli turab Allah içün hali harab bağrı kebab Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlarAstanege başım koyup zari kılsam Halka kurup kim zikr aytsa yarı bersem Zikrin aytıb ol suhbetdin dürler tersem Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar Amel kılmay alim ilmin basıp yürgey Ölüp barsa tar lahedde canı küygey Allah, Resul dining kim dep haybet kılgayCan u dilde Hayy zikıini aytıng dostlar Münker-Nekir "Men rabbük" dep seval kılgay Kal ilmidin bir nuktası kâr kılmagay Va hasreta amelsizler neçük kılgay Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar Allah degen kend u esel peyda kıldıAhiretde Allah birle sevda kıldı. Amel kılgan çın alimni dânâ kıldı. Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar Kalıng çırağ haling pilte yağı yaşıng Neçe aytsam behre almas köngli taşıng Yol üstide tufrak bolsun aziz başıng Can u dilde Hayy zikr ini aytıng dostlarEssiz alim amel kılmay yolda kalur Okup okmay dünya malın kolga alur Menmenlikdin essiz ömrün zayi kılur Can u dilde hayy zikrini aytıng dostlar Zahir buzub batın tüze alim bolsang Ruz-ı mahşer kolung tutgay tangla barsang Va veyleta nedamet dep yolda kalsang Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar Alim uldur namaz okub ta'at kılsa Hak'dın korkub ahiretni gamın yese Kur'an okub Hak'dın korkub zar ingrese Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar Andağ alim ikki közi giryan bolur Seherle ri erte kopub nâlân kılurHak yolıda küyüp yanıb biryan bolur Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar Hârlık tartgıl kafr nefsing başı katsun Daim müdam bu dünyadın yığlab ötsün Tufrak bolgıl alem seni basıb ötsün Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar Harlık tartıb Hak Mustafa Ümmet dedi Asi cafi ümmetlerin gamın yedi Anıng üçün ümmetleri kuvvet aldı Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar Ümmet üçün bağrıda yok zerre bütün Ümmet dese dimağıdın çıker tütün Hak Te'ala kılgay mu dep bizni otun Can u dild e Hayy zikrini aytıng dostlarKul Hace Ahmed alay deseng Hak'dın uluş Bayezid dek nefsing birle tün kün uruş Ey bihaber ümmet erseng buldur reviş Can u dilde Hayy zikrini aytıng dostlar HİKMET-80 Eyâ dostlar beyân eyley Hak Resul'dın Ümmet bolsang iştib dürud aytı ng dostlarOl "rahmeten li'l-âlemin" cüzü küldin Ümmet bolsang iştib dürud aytı ng dostlarHudâvendim atâ kıldı anga Mirâc Rahmet bahrı tolup taşıp urdı mevvâc Koydı anı başı üzre la-emrük tâc Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Evvel Cibril alıp keldi anga burâkBurâk minip kıldı Hazret ming tumturâk Burâk uçup pervâz kıldı hind el-Irâk Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Aksâ barıp tüşti körüng anda Server Yığıldılar cümle rûhlar ol Peygamber Mübârek bâd kıldı rûhlar anda yekser Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Cibril alıp ol Hazretni kıldı pervâz Ol Sidretü'l-müntehâ'ğa yettiler bâz Mustafâ’nı Cibril kıldı hub ser-efrâz Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Makâmıdın ötelmeyin Cibril kaldı Cılavını ol Mikâil kelip aldı Ahir demde ol Mikâil harıp kaldıÇın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Ol İsrâfil anı alıp uçtu cinân Ol makâmda Resul kıldı aceb cevlân Ol hem kaldı makâmıda kılıp efğan Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Arşka karab kadem koydı Resu lullâhNaleynini salay dedi Hak Mustafa Nidâ keldi naleyn birle sen koyğıl ha Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Hak sarıdın nidâ keldi "Erini meni" "Ey Habibim manga karib kelgil beri Mahrem kılay hâs sırrımğa İmdi seni..." Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Ha kk'a karap koydı kadem ResûlullâhHakk'dın özge hiç kim yoktur anda hemrâh Mundağ makâm hiç kimge yok vallâh bi'llâh Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Çın ümmetsen bu sözlerni hüb bilip al Uşbu sözler hâs ümmetke mânend-i bal Münâfıkka yakmas bu söz kelgey melâlÇın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Münafıklar şek keltürüb boldı merdud Tangla duzah dimâğıdın çıkar bil dûd Songra kılğan peşimândın sanga ne sûd Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Mustafâ'nı mirâcığa salğıl kulak Kim işitse köngli bolğay hub suvdın ak Çın ümmetsen iştip yığla misl-i bulak Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Hudâ aydı "Mihmân bolup kelding manga Kança bolsa hâcetingni aytğıl manga Kılıp hoşnûd hâcetingni berey sanga Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Re sul aydı "Tileğenim âsi ümmetBelâğatdın kırk yaşını kılğıl rahmet Ey Hudayâ sendin rahmet mendin şefkat Çın ümmetsen iştib dürüd aytıng dostlar Tilegening kabûl kıldım yâ Hak Resûl Sen aytganıng kabûl kıldım bolma melül Köp köp tile hâcetingni kılay kabû lÇın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Kırkdın arı ellig yaşnı kıldım taleb Bi-kes yetim yığlab keldim sanga karab Közüm tiktim yâ İlahi sanga yığlap Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Ellig yaşnı berdim sanga yâ Mustafa Kaytıp tile men erürmen h âcet-revâKöprak tile her ne deseng berey sanga Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Yâ İlâhi altmış yaşnı aytdım sanga Sen tüvânâ men nâ-tüvân keldim sanga Boyun sunup keldim seni dergâhınga Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Hudâ aydı hâcetingni aytdıng manga Hoşnud bolğıl emdi mendin yâ Mustafa Men râzimen sen hem mendin bolğıl rızâ Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Resûl aydı emdi tiley yetmiş yaşnı Gam lâyığa batıp kalğan aralaşnı Ümmetim dep men içmedim toyup aşnı Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Yetmiş yaşnıng havâlesin kılğıl manga Kıyâmet kün rahmetimni saçay anga Könglüng tinsün inâyetim emdi sanga Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Yetmiş yıldur manga bende sanga ümmet Zen ü ferzend üçün çekken renc ü külfet Ol bendemge men bermesmen aslâ zahmet Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Yetmiş seksen toksan yaşka yetse bendem Keçip anı günâhını kılğum adem Ümmetingni gamı ketsün bolğıl bi-gam Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Kul karısa Hâce berür hatt-ı berât Bendem berse men bermesem manga uyat Ey habibim hoşnud sen bolğıl şâd Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar Ey birâder murik sözi yalğan aytmas Dini süstrak münâfıklar neler demes Ol ezeldin tire-bahtdur özge kelmes Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostla rEy birâder münâfıkka bolma ülfet Kim ülfetdür başı üzre yüz ming külfet Başdın ayak munâfıknı ziyân zahmet Çın ümmetsen iştib dürud aytıng dostlar Hikmet kıldı mirâc sözin Kul Hâce Ahmed Şükür Allah Mustafâ'ğa kıldı ferzend Arslan Babam hurmâ berip kıldı hursend Çın ümmetsen iştib dürûd aytıng dostlar HİKMET-81 Didâr üçün cânnı kurbân kılmagunça İsmâil dek didâr ârzu kılmang dostlar Cândın keçip tarikatga kirmegünçe Aşıkmen dep yalğan davâ kılmang dostlar Aşıklık uluğ dava kılsang munı Mihnet birle s ınar ermiş Mevlâm seniRenc ü mihnet birle bolsang tüni küni Maşukangdın köngül özge kılmang dostlar Menlik birle tarikatga kirmediler Cândın keçmey yolğa kadem koymadılar Nefs öltürmey teslim fenâ bolmadılar Ham tamalığ birle yolğa kirmeng dostlar Uşbu ışknı yolı tilim bolmakturur Munda yığlab âhiretde külmektürür Gül rengleri zeferân dek solmakturur Mundağ bolmay âşıkmen dep aytmang dostlar Mürşidlerni hizmetini kıl ihtiyâr Özlügümdin yolğa kirdim deme zinhâr Yahşı bilseng tarikatnı hatarı bar Kılavuzsız uşbu yolğa kirmeng dostlar Mürşidlerge hizmet kılsang nefsge âfet Tegme nâdân bu yollarda kılmas tâkat Sâdık kullar bu yollarnı bilür râhat Tirig ölmey didâr ârzu kılmang dostlar 'Elkezzâbu lâ ümmeti" dedi sizge Ol Muhammed Hak Resulı erdi bizge Yalğançığa cennet yoktur vallâh anga Yalğan sözlep imânsızın ketmeng dostlar Hânumânın terk etmezdin körmes didâr Didâr körey degen âşık bolur bidâr Andağ âşık âhir körgey anda didâr Didâr körmey sırdın haber tuymang dostlar Sırdın manâ tuymağanlar bigânedür Ol âşıknı mekânları veyranedür Işk yolıda cân bergenler cânânedür Cândın keçmey cândın haber bilmeng dostlar Kul Hâce Ahmed özdin keçmey da'vâ kılma Halk içinde âşıkmen dep tilge alma Aşıklık uluğ işdür gâfil bolma Gâfıl bolup Hak didârın körmeng dostlar HİKMET-82 Hakk'a yanıp mü'min bolsang tâat kılğıl Tâat kılğan Hak didârın körer dostlar Yüz ming belâ başka tüşse ingremegil Andın songra ışk sırrını bilür dostlar Aşıkları zâr ingreben yolğa kirdi Her ne cefâ tegse anı Hakdın bildi Râzı bolup yer astığa hâzır boldı Zâr yığlaban seherlerde kobar dostlar. Eyâ dostlar hiç bilmedim men yolumnı Saâdetge bağlamadım men belimni Gıybet sözdin hiç yığmadım men tilimni Nâdârılıgım meni resvâ kılur dostlar Keçe kündüz bi-gam yürdüm zikrin aytmay Cehd eyleben tüni küni fikrin etmey Muhabbetni bâzârıda özni satmay Nefsim meni yüz ming taâm tiler dostlar Nefsingni sen öz re'yige koyma zinhâr Yemey içmey tâat birle bolğıl bidâr Ahir bir kün körsetgüsi senge didâr Bidâr bolğan anda didâr körer dostlar Eyâ gafil Hak zikrini tildin koyma Dünyâlıkdın bir zerreni kolğa alma Erenlerni arkasıdın hergiz kalma Yolğa kirgen âhir murâd tapar dostlar Vâ deriğâ ermân birle ömrüm keçti Nefsim meni tuğyan kıldı haddın aştı Cânım kuşı pervâz kılsa rûhum kaçtı Gafil yürgen ömrin yelge satar dostlar Didâr körey degen kullar bidâr bolur Yürse-tursa, yatsa-kobsa zikrin aytur İçi taşı andağ kulnı nurğa tolur Allah nurın andağ kulğa saçar dostlar Arif aşık öz canını otka yakmas Biderdlerge çakmakın yakıp çakmas Dünya kelip cilve kılsa kıya bakmas Işksız kişi behayındın beter dostlar Kul Hâce Ahmed bende bolsang yığlab yürgil Muhabbetni meclisige özüng urgıl Kıyâmetni şiddetidin mâtem kurgıl Mâtem kurğan sırdın haber alar dostlar HİKMET-83 "Fel ya'lemunel alimüna"nı okur alim Ma'nasını okmay anı bolur zalim Ma'nasını okganlamıng tonı gelim Andağ alim alim bolur dostlarım a Alim uldur hişt yastanıb tahsil kılsa Keçe kündüz Tengri'sige zâri kılsa "Fel yedhakü" ayetini tefsir kılsa Andağ alim, alim bolur dostlarım a
"Ve'l yebkü kesiran " deb Tengri aydıMa'na okgan alim tınmay yığlab erdi Yığlay yığlay közleri a'ma boldu Andağ alim, alim bolur dostlarım a Alim uldur şeri'atda cevlan kılsa Tarikatnıng bazarığa omın salsa Muhabbetning deryasıdın gevher alsa Andağ alim, alim bolur dostları m aAlimmen dep kitab okur ma'na okmaz Köb ayetning ma'nasını hergiz bilmes Tekebbür men-menlikni dini tutmas Alim ermes, cahil turur dostlarım a Tekebbür azazilğa neler kıldı Tekebbürdin tavkı la'net anga saldı Ferişteler körüb anda secde kıldı Secde kılıb eman boldu dostlarım a İlim ikki dür ten û canğa rehber turur Can alimi Hazretige yakın turur Muhabbetning şarabıdın içib turur Andağ alim, alim bolur dostlarım a Ten alimi zalimlerge ohşar ermiş Beraetni ayetide çün buyurmuş Duzah içre tınmay daim küyer ermiş Zehri zakkum içib daim dostlarım a Kul Hace Ahmed alimlerni hizmet kılğıl Alimler sözin eşitib amel kılğıl Amel kılıb Hak yolıda canıng bergil Amelsizler didâr körmes dostlarım a HİKMET-84 Muhabbetni şarabıdın içürmese Can u dilim hasret birle keter dostlar Allah yâdın vird eylemey ölüb ketsem Essiz ömrüm erman birle öter dostlar Allah degen çın aşıklar Burak mindi Ma'şukıdın mihnet yetse boyun sundı Tarikatnı bazarında cevlân kıldı Hakikatnı deryasıdın öter dostlar Hakikatnı deryasıdın algan kişi Özi mungluğ köngli sınuğ közde yaşı Hârlık-zârlık meşakkatdur daim işi Didârını taleb kılıb tapar dostlar Hakikatlığ aşıklarnı nefsi ölük Üçyüzaltmışdört yüzkırktört hemme sülûk Sözi şirin hulk u huşı yüz ming türlük, Bu dünyanı puçek pulğa satar d ostlarArif aşık bolay deseng elem tartğıl Hak vaslığa yetey deseng tünler katğıl Bu dünyanı işretini taşlab atğıl Taşlab atsang mau menlik keter dostlar Kıyametni şiddetini bilmegenler Kattığ azab tar laheddin korkmağanlar Hak kahrıdın korkıb yaşın tökm egenlerDuzah içre yüzming azab tartar dostlar Va deriğa ötti ömrüm bilelmedim Candın keçib hazret sarı baralmadım Nefsdin keçib Hak emrini kılalmadım Ölüb barsam hasret menge yeter dostlar Ötti ömrüm şeriatga yetelmedim Şeriatsız tarikatga ötelmedim Hak ikatsız ma'rifetge batalmadımKattığ yoldur pirsiz neçük öter dostlar Kul Hoca Ahmed nefsim saldı uşbu yolga Anıng üçün kaçtım dostlar çöldin çölge Allah dep heç bakmadım ong u solğa Allah degen şevk şarabın içer dostlar HİKMET-85 Ruh kuşını titrer bolsa bal u periPervaz kılıb arşdın arşga konar dostlar Kulmen degen tınmay zikrin aytar Işk otığa bağrı küyüb feryad eter Bîhaberler ömrün bilmey yelge satar Gaflet birle cehennemge keter dostlar Ahir zaman şeyhi tüzer suretlerin Zahid takva kılmay buzar si retlerinKergmet der hab-ı gaflet ru'yetlerin Riya birle halkka özin satar dostlar Eya gafil ömrüng seni öter yeldek Köz yaşıngnı akuz daim ab-ı seldek Seni süyer dergahide misli kuldek Hace süyse seni azad eter dostlar Gaflet birle ömrüng seni öter bilgil Canıng birle pir hizmetin turub kılgıl Andın songra dergâhige lâyık bolgıl Hizmet kılgan muradığa yeter dostlar Kul Hace Ahmed hikmet aytıb yığla seher Erenlerni elfazıdın alıp haber Söz aslını bilgenlerge aslı gevher Zâhirige bakgan kuruğ kalar HİKM ET-86Işk sırrını beyân kılsam âşıklarğa Tâkat kılmay başın alıp keter dostlar Tağ u taşga başın urup bi-hud bolup Ehl ü ayâl hânumândın öter dostlar Işk şiddeti başga tüşse âşık neyler Bigâneler taşlar atıp anga küler Divâne dep başın yarıp kanğa bular Ş âkir bolup hamd u senâ aytar dostlarIşksızlarnı hem cânı yok hem imânı Resûlullâh sözin aydım manâ kanı Neçe aytsam eşitküvçi bilgen kanı Bi-haberge aytsam könglü katar dostlar Işk gevheri tübsiz deryâ içre pinhân Cândın keçip gevher alğan boldı cânân B ul-hevesler âşıkmen dep yolda kalğanDinlerini pûçek pulğa satar dostlar Otka köydüm cândın toydum hayrân boldum Bu neçük ot küymey yanmay biryân oldum Muhabbetni atın işitip giryân boldum Közi giryân murâdığa yeter dostlar Zâr yığlaban zâr ingregil rahmı kelsün Yol adaşsang rahmı kelip yolğa salsun Amin dengler pir-i muğan kolung alsun Hizmet kılğan murâdığa yeter dostlar Zamâne hem âhir boldı hoyung ketti Resûlu'llâh vadeleri yavuk yetti Hâs kulları yahşı sözge kulak tuttı Yaman kullar kündin künge better dostlar "Küllü yevmin beterün" dedi Hak Mustafa Ümmet bolsang kulak salğıl ehl-i vefâ Yahşılarnı ecrin berür, bedge cezâ Kıyâmet kün cezâların tartar dostlar Fâsık, fâcir hevâ kılıp yerni basmas Rûze namâz kazâ kılıp misvâk asmas Resûlullâh sünnetlerin közge ilmes Günâhları kündin künge artar dostlar Dünyâdarlar mâlın körüp hevâ kılur Menmenlikdin ol davâ-yı Hudâ kılur Öler vaktda imânıdın cûdâ kılur Cân bererde hasret birle keter dostlar Kamuğ dünya yıkkanlarnı vallâh kördüm Öler vaktda kalaysen dep hâlin sordum Şeytân aytdı imânığa çengel urdum Cân çıkarda yığlay yığlay keter dostlar Kul Hâce Ahmed âşık bolsang cânıng küysün Sıdkıng birle Allah degil Tengri bilsün Duâ kılğıl mü'min kullar dünyâ koysun Dünyâ koyğân âhiretka yeter dostlar HİKMET -87Kayu mahlûk Halık'ıga mûti' bolsa Alem halkı oşal kulnı süyer dostlar Yâdın aytıb bağrı pişib içi küyse Dem urganda sansız uçkun uçar dostlar Tili köngli sarı birle zâkir bolub Üçyüz altmış tamırları kanğa tolub Yazu kışın bülbüldeyin vâle bolub Sayr a kılıb şahdın şahga konar dostlarBu köngülni bostanıdur aceb bostan İçinde sayraşurlar hezar destan Körinür her şahı üzre türlük elvan Ni'metlerni bişgenini körer dostlar Zâhir ni'met şükrini gafil bilmez Bâtındagın kıyas birle körse bolmaz Zâhir közi gaflet birle bakıb körmezBâtın közi açılsa ul körer dostlar Bâtın közi açılsa cümle perde Açılur keter kalmas hicab sırda Cannıng közi hayran bolur oşal yerde Bakıb iman nuru birle körer dostlar Kul Hace Ahmed Yesevi'ning uşbu sözi Aceb ermes bakıb körse sırdın közi Fenâlık makamında özning özi Fenâlık içre bakıb körer dostlar HİKMET-88 Muhabbetni câmın içib raks eylegen Divâneliğ makâmığa kirdi dostlar Aç u tokluk sûd u ziyân hiç bilmegen Sermest bolup raks u semâ urdı dostlar Raks u semâ urganlarga dünyâ harâm Ehl ü ayâl hânumândın keçti tamâm Seher vaktda Hakk'a sığnıp yığlar müdâm Andın songra raks u semâ urdı dostlar Raks u semâ urgan aşık özin bilmes Bîhuş yürer dünya malın kolğa almas Yüzming âdem taksir dese mağrur bolmas Dünya tefip raks u se mâ urdı dostlarDünyâ tefmey raks u semâ urgan câhil Hak yâdını bir dem aytmay yürür ğafil Dervişmen der dünyâ sarı köngli mâyil Dünya üçün raks u semâ urdı dostlar Özdin ketmey raks u semâ urmak hata Sübhân İgem anga kılmas imân atâ Tâat kılsa dillerini kılmas safa Riyâ kılıp raks u semâ urdı dostlar Vay uşandağ nâdânlardın ümit kılmang Feyz fütûh alurmen dep yügrüp almang Nefsi uluğ şer'i buzuğ veli bilmeng Şeytan lain nohta urmay mindi dostlar Özdin ketmey raks eylese Allah bizâr Semâıdın yer tebreni p tartkay âzârDuâ kılay körsetmesün anga didâr Dindin keçip raks u semâ urdı dostlar Divaneliğ galib kelmey sema urar Hak Mustafa çehar-yârdın bizâr yörer Baştın ayağ günahları hazır turar Günah tilep raks u semâ urdı dostlar Şibli âşık semâ urdı pertev körüpMustafa’nı hâzır körüp seval sorup Dünyâ ukbın arka taşlap közin yumup Andağ kullar raks u semâ urdı dostlar Şibli âşık yığlab aydı "Eyâ Resul Bi-tâkatmen semâ ursam hem men melul" Resül aydı "İnşâallâh kılğay kabu l"Ruhsat tilep raks u semâ urdı d ostlarKul Hace Ahmed raks u semâ her kimge yok Taklid birle ursa semâ kirgey tamuğ Bu rivâyet pinhan erdi aytsam kamuğ Haknı tapıp raks u semâ urdı dostlar HİKMET-89
Evliyâlar aytgan vade keldi bolgay Kıyametni küni yavuk boldı dostlar Akil kullar bol ganını bikdi bolgayHalk u eldin mehr şefkat ketti dostlar Uluğ kiçik yârânlardın edeb ketti Kız u za'if civanlardın haya ketti "El haya u minel-iman' dep Resul aytdı Hayasız kavm acayibler boldı dostlar Müsülman müsülmannı kıldı katil Nâhak tutub hak işlerin kıldı batıl Mürid pirge kılmaydılar yüz ü hatır Aceb şumluğ zamaneler boldı dostlar Ehl-i dünya halkımızda sehâvet yok Padşahlarda vezirlerde adâlet yok Dervişlerning duasıda icâbet yok Türlük bela halk üstige yağdı dostlar Ahir zaman âlimleri zali m boldıHuş amedini aytguvçılar âlim boldı Haknı aytkan dervişlerge ganim boldı Aceb şumluğ zamaneler boldı dostlar Kıyamet kün yavuk yetti kalganı yok Kul Ahmed'ni aytkan sözün yalganı yok Öz özige bir nasihat kılganı yok Nasihatnı halkka aytıb ketti dos tlarHİKMET-90 Bizdin selâm dostlarğa taleb yolın koymasun Didâr taleb kılsalar hergiz gâfil bolmasun Gâfil tapmas Hak yolın anda tapmaslar orun İçi taşı küyüben seherlerde yatmasun Yâdı birle bolsalar didâr ârzû kılsalar Her çend hârlık körseler köngül özge bolmasunAşıklarğa dünyâda hârlık-zârlık melâmet Melâmetsiz mihnetsiz âşıkmen dep aytmasun Şeriatda tecriddür dünyâsını terk etmek Terk etmeyin dünyanı Hakk'nı süydüm demesün Tarikatda ten-cânın terk etmek müşküldür Terk etmeyin ten-cânın tecrid boldum demesünHakikatda harâmdur bir Hüdâdın özgesi Andağ bolmay âşıklar didâr ârzu kılmasun Andağ Resûl Mustafa dünyâ mâlın süymedi Ümmet bolsang Resûl'ğa dünyâ mâlın süymesün Miskin Ahmed Yesevi selâm aytdı dostlarğa Uşbu sözning ma'nâsın tâlib bo lsa anglasunHİKMET-91 Didârını taleb kılsang ey zâkirler Cândın keçip halka içre körüng didâr Şevking birle Allah aytıp râstğa kaytıp Tün uykusun harâm eylep bolğıl bidâr Bidârlarğa Hak rahmeti bolur yavuk Bidârlarnı köngli sınuk közi yaşlık Men menlikn i cezâsını bergey tamuğTekebbürni duzah içre hâli düşvâr Sendin burun yârânlarıng kayan ketti Bu dünyağa meyl kılmay yığlab ötti Ömring âhir boldı nevbet senge yetti Günâhırga tevbe kılğıl ey bed-kirdâr Nefsing seni bakıp tursang neler demes Zâri kılsang Allah sarı boyun sunmas Kolğa alsang yaban kuş dek kolğa konmas Kolğa alıp tün uykusın kılğıl bidâr Nefs yolığa kirgen kişi resvâ bolur Yoldın azıp tayıp tozup gümrâh bolur Yatsa kopsa şeytân birle hemrâh bolur Nefsni tepkil nefsni tepkil ey bed-kirdâr Nefsing seni âhir demde gedâ kılgay Din üyini ğaret kılıp eda kılğay Öler vaktda imânıngdın cüdâ kılğay Akil erseng nefs-i beddin bolğıl bizâr Firavn-Kârun şeytân sözin mehkem tuttı Bul sebebdin yer yarıldı anı yuttı Mûsâ kelim nâsih bolup sözler ayttı Kulak tutmay ol ikkisi öldü murdâr Günâhıngga tevbe kılıp yığlap yürgil Ketermen dep yol başığa barıp turğıl Ketkenlerni körüp sen hem ibret alğıl İbret alsang yatmış yering bolur gülzâr Mü'min kullar derd ü hâlet peydâ kıldı Hak yolıda cân u dilni şeydâ kıldı Dünyâ taşlab âhiretni sevdâ kıldı Sevdâ kılsang hûr u ğılmân barı tayyâr Kul Hâce Ahmed nefs elkidin kılurmen dâd Pir-i muğân bolğay mukin anga cellâd Bi-haberler eşitmesler dâd u feryâd Kan yığlağıl eşitsin ol Perverdigâr HİKMET-92 Erenler cemâl körer dervişler sohbetideErenler mecliside nür yağar sohbetide Ne tilese ol bolur dervişler sohbetide Her sırlar zâhir bolur dervişler sohbetide Her kim sohbetge keldi erendin uluş aldı Yâd keldi biliş boldı dervişler sohbetide Her kim sohbetge keldi könglige manâ yetti Ashâblar murâd taptı dervişler sohbetide Âmıkelse hâs bolur yulduz kelse ay bolur Mis kelse altun bolur dervişler sohbetide Kibr ü hasedler öler içige manâ tolar Köz açıp Hak'nı körer dervişler sohbetide Resûlğa vahiy keldi başdın tâcını aldı Koptı hâdimlik kıldı dervişler sohbetide Kul Hâce Ahmed sohbetde dem urar münâcâtda Zihi hoş saâdetde dervişler sohbetide
HİKMET-93 Ne huş tatlık Hak yâdı seher vakti bolğanda Baldın suçuk Hû atı seher vakti bolğanda Seher vakti turğanlar cânnı fedâ kılğanlar Işk otıda küygenler seher vakti bolğanda Seher vakti huş sâat turganğa bolğay râhat Açılur devlet saâdet seher vakti bolğanda Her kün küyer bu cânım kulluksız yok dermânım Sen keçürgil günâhım seher vakit bolğanda İman şemin yandursang ruh kuşını küydürseng Hudâyınga sığınsang seher vakti bolğanda Kul Hâce Ahmed sâati bir zerre yok tâatı Zikri cânnı râhatı seher vakti bolğanda HİKMET-94 Hû halkası kuruldı ey dervişler kelingler Hak sofrası yayıldı andın uluş alınglar Kâl ilmini ok uban hâl ilmiğe yetibenYoklık içre batıban barlıklardan alınglar Yırtıp şefkat perdesin tilep didâr vadesin Açıp köngül didesin müşâhede kılınglar Hû erresin alıban nefs başığa salıban Tüni küni tâlibler cânnı kurbân kılınglar Halka içre Hû dengiz ışk otığa yanıngız Ten-cân birle tâlipler tekbir başlap aytınglar Hû - Hû teyu zâr ingrep Hû demekde manâ bar Didârıdın ümidvâr rahmetidin alınglar Kul Hâce Ahmed kul bolğan yol üstide kül bolğan Tâliblerğe mül bolğan andın ibret alınglar HİKMET-95 Evvel Hu ahir Hu deb bihud bolgılHakk cemâlin körsetmese damen bolay Zahir Hu batın Hu deb yolğ a kirgilHakk cemâlin körsetmese damen bolay "Lailahe illallah" dep zâri kılgıl Hakk zikrini her kim aytsa yarı bargıl Pir-i muğan hizmetine yügrüp yürgil Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Tilge algıl "Lailahe illallah" İçge salğıl her nefeste bolgıl agâh Pir-i muğan nazar kılgay senge nagâh Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Edhem sıfat suva bolub dünya tepgil Kimni körseng Hızr bilib kolun öpgil Cemâlini körey deseng seher kobğılHakk cemâlin körsetmese damen bolay Allah degen bendelerni kulı bolgıl Tufrak sıfat yol üstide yolı bolgıl Aşıklarnı küyüb oçgan küli bolgıl Hakk cemâlin körsetmese damen kolay Zâkir bolub şâkir bolub Hakk'nı süygil Seher vaktde kopub nefsing közüng oygılBayezid dek aşık bolub dünya koygıl Hakk cemâlin körsetmese demen bolay Yürseng-tursang, yatsarıg-kopsang Hakk'nı aytsang Zâkir bolub şâkir bolub candın ötseng Vallâh-Billâh dünya haram taşlab atsang Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Hak vaslığa yetey deseng seher yığla Allah teyu yürek bağrıng otka dağla Himmet kurın can belige mehkem bağla Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Edhem sıfat bu dünyadın köngil üzgil Hırs u heva tekebbürni üyin buzgıl Muhabbetni deryasığa çomub yüzgil Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Keçe kündüz ahiretni gamın yegil Tün uykunı haram kılıb taat kılgıl Muhabbetni şevki birle köksüng yargıl Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Ehl-i heva menmenlikdin kaçıb yürgil Ehlin tabsang közde yaşıng saçıb yürgi lMuhabbetni şarabıdın içib yürgil Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Eyâ dostlar bu dünyadın yığlab ötüng Fâni turur bu dünyadın keçib keting Muhabbetning câmın alıb mey nûş eting Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Keçe Allah kündüz Allah tınmay aytgı lKeçeleri bidâr bolub kanlar yutgıl Bu dünyanı izzetlerin taşlab ötgil Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Pir-i muğan etegini muhkem tutgıl Marifetni bazarıda özüng satgıl Mey nuş etip sema kılıb zikrin aytgıl Hakk cemâlin körsetmese damen bolay "Yâ Ra bbenâ zalemnâ" dep nâle kılğılKöz yaşıngnı her tarafga jale kılğıl Hakk yâdını aytıb özüng vâle kılğıl Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Derd-i halet peydâ kılıb yolğa kirgil Pervane dek şem'ni körüb özüng urgıl Kayda barsang zikrin aytıb dükan kurgıl Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Muhabbetni meydanıda baş ornatsang Hû-Hû teyü zikrin aytıb can kıynasang Didar tileb kan yaş töküb zâr ingreseng Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Erenlerni astanesin saklap yatkıl Seherlerde çarzarb urub erte kobgıl Zâri kılıb fena bolub candın ötgil Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Tufrak sıfat harlık tartkıl nefsing ölsün Halk içinde rüsva bolgıl alem külsün Çın köngülde yığlab körgil Hüda bilsın Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Köz yaşıngnı derya kılğıl rahmı kelsin Garib bolub yolda yatgıl kolung alsın Pinhan yürüb tâat kılğıl Tengri bilsin Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Hicran tüni ahıng birlen otlar yakkıl Köz yaşıngnı berki birle çakmak akkıl Erenlerni sohbetide erib akkıl Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Ey nâinsaf dünya fâni Hakk'a yanğıl Bende bolsang Hakk zikrini tınmay aytğıl Pir-i muğan hizmetide cefa tartgıl Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Allah teyu fena bolgıl bağrıng küysün Tünler kobub taat kılgıl Tengri süysün Andın songra has buzruklar nazar kılsun Hakk cemalin körsetmese darnen bolay Tün-keçeler bidâr bolub seher turgıl Aşık bolsang İsmail dek candın ötgil Kol-ayağıng mehkem boğub emrin tutgıl Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Riyâzetni kattığ tartıb canlar kıyna Meydan iç re başıng berib başıng oynaAyşdın keçib mal omıga zakkum çeyne Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Ferhad sıfat mihnet tartıb tağlar kesgil Bayezid dek tünler kobub özüng asgıl Cüneyd dek çöller kezib harlar basgıl Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Ha kk rahmeti uluğ derya bir katre besKatresidin behre alğan kılmas heves Mavu menlik sendin keter misli meges Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Hakk rahmeti uluğ derya kabil bolğıl Talib erseng Hakk sarığa mâyil bolğıl Zühd ü takva dâim kılıb nâil bolğıl Hakk cemalin körsetmese damen bolay "Lâ-Lâ" aytıb "illallah"ğa şeydâ bolğıl Mansur sıfat "Ene’l-Hakk' deb gavğa kılğıl Giryan bolub köz yaşıngnı derya kılğıl Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Ey bîhaber gaflet birle uykudasan Dünya tileb keçe kündüz k ayğudasanTâ'at kılmay sözler sözleb bihûdesen Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Taşdın töşek-yastuk kılıb ta'at kılsang Hakk emriğe râzı bolub boyun sunsang Öler vaktde iman arığ kolğa alsang Hakk cemâlin körsetmese damen bolay Kul Hâce Ahmed nasihatn ı özüge kılEy bîhaber halknı koyub özüngni bil Tağdın ağır günahıng bâr özüngge kel Hakk cemâlin körsetmese damen bolay HİKMET-96 Tınmay âşık Hû derler Hudâyığa yalbarıb Yürür anı ışkıda keçe kündüz sarğarıb Zâr yığlatıp âşıknı ışk elkide Hudâyım Işk yolıda melâmet anga körür münâsib Mansur bir kün yığladı erenler rahm eyledi Çilten şerbet içürdi Mansur'ğa mehrin salıb Mansur aytur "Ene'l-Hak" erenler işi berhak Mollâlar aytur nâhak könglige yaman alıb Aytmağıl "Ene'l-Hak" dep "kâfir boldıng Mansûr" depKur'an içre buldur dep öltürdiler taş atıb Bilmediler mollalar "Ene'l-Hak"nı manâsın Kâl ehliğe hâl ilmin Hak körmedi münâsib Rivâyetler bitildi hâlin anı bilmedi Mansûr dek evliyânı koydılar dârğa asıp Bigâne dep mollâlar Şeyh Mansur'nı öltürdiKâ fir dep öltürdiler üç yüz molla talaşıpKülin kökke savurdı atıp deryâğa saldı Zevk deryası mevc urdı aktı deryâ kaynaşıb Oşal küni ul deryâ kıldı efğan vâveylâ Aşıklarga Hudâyâ kılğıl didârıng nasib Efsânedür şeriat ferzânedür hakikat Dürdânedür tarika t aşıklarğa münâsibHalk-ı âlem yığıldı Mansûr dep feryâd kıldı Mansûr'nı yârânları kaldı anda yığlaşıb Tevbe kılğıl Hâce Ahmed bolğay Hakdın inâyet Yüz ming veliler ötti sırrı sırga ulaşıb HİKMET-97 On sekkiz ming âlemde hayrân bolğan âşıklar Tapmay ma 'şuk çerâğın sersân bolğan âşıklarHer dem başı örgülüb közi halkka telmürüb "Hu-Hu" teyü çürgülüp giryân bolğan âşıklar Küyüp yanıp kül bolğan ışkıda bülbül bolğan Kimni körse kul bolğan merdân bolğan âşıklar Yol üstide hâk bolğan sîneleri çâk bolğan Z ıkrin aytıp pâk bolğan nâlân bolğan âşıklarHimmet kurın bağlagan yürek bağrın dağlagan Feryâd urup yığlagan giryân bolğan âşıklar Gâhi yüzi sarğarıp gahi yolıda ğarib Tesbihleri yâ Habib cevlân bolğan âşıklar Ahmed sen hem âşık bol sıdkıng birle sâdık bolDergâhıge lâyık bol cânân bolğan âşıklar
HİKMET-98 Yol üstide olturup yolnı sorgan dervişler Ukbâdın haber eştip yolğa kirgen dervişler Asâları elkinde himmet kurı belinde İzim yâdı tilinde Allâh degen dervişler Hırkaları kir çefan könglide yüz mi ng ayânBilingiz ikki cehan közge ilmes dervişler Derviş Haknıng manzurı zikri turur gülzârı Haknı yâdı esrârı hub edebliğ dervişler Yazukum köp yolatmas ashâb dârûsın tapmas Közde yaşın kurutmas yaşı akğan dervişler Sırrı birle sözlerler tilge hikmet t üzerlerIşk birle cân kezerler rengi sarığ dervişler İt nefsini öldürür kızıl yüzin soldurur Hâce Ahmed kul turur satıp yesün dervişler
HİKMET-99 Hakk kulları dervişler hakikatnı bilmişler Hakk'a âşık bolğanlar Hakk yolığa kirmişler Hak yolığa kirgen ler Allâh teyu yürgenlerErenler izin izlep memleketdin keçmişler Alem fahrı Mustafa andağ aydı merhabâ Mi'râc tüni aytıp fakr yolını almışlar Köngül bermey dünyâğa şurû' kılmay harâmğa Haknı süygen âşıklar halayıkdın keçmişler Dünyâ mening degenler ceh ân mâlın alğanlarKerkes kuş dek boluban ol haramğa batmışlar Molla müfti bolğanlar yalğan fetva bergenler Aknı kara kılğanlar ol tamuğga kirmişler Kâzı imâm bolğanlar nahak da'va kılganlar Ol himâr dek boluban yük astıda kalmışlar Haram yegen hâkimler rüşvet alıp yegenlerÖz barmakın tişleben korkup turup kalmışlar Tatlığ tatlığ yegenler türlüg türlüg kiygenler Altun taht olturganlar tufrak astıda kalmışlar Mü'min kullar sâdıklar sıdkı birle turğanlar Dünyâlığın sarf etip uçmağ hûrın kuçmışlar Kul Hâ ce Ahmed bilmişsen Hak yolığa kirmişsenHak yolığa kirgenler Hak didârın körmişler HİKMET-100 Huş gaibdin yetüşti bir cemaa dervişler Batınıda Hû derler sırr-ı pinhan dervişler Tınmay revan yürerler tınsa tekbir ayturlar Tabsa sohbet kurarlar huş sohbetliğ dervişler Cendeleri pür selah tesbihleri "illallah" Hizmet kılur her sabah belahordur dervişler Cendeleri kir çepan könglide yüzming erman Uşbu dünya bipâyanközge ilmes dervişler Cendeleri egnide asaları elkide İzin yadı könglide Allah teyu dervişl erAslı fakir bolsalar vücud şehrin kezseler Zahir-batın tüzseler seadetliğ dervişler Meşayihler sır asrar hizmetide bol zinhâr Peygamberdin yâdgâr kalgan turur dervişler Kul Hace Ahmed miskin bol miskinlerdin mana sor Dervişlikni bil huzur Hu kuşıdur dervişler
HİKMET-101 Garibliğde garib bolgan garibler Garibler halini bilgen garibler Sebeb birle yırak yerge barıban Karındaş kadrini bilgen garibler Suvsaganda suvga muhtaç bolgan Tirikide zâr bolub ölgen garibler Kişi bilmes garibler hali nedür Meğe r bilgey garib bolgan gariblerGaribliğ kattığ işdür ey azizim Kim ul bikadr olar miskin garibler Kel imdi Ahmeda özingge bakgil Garibsen sen garib miskin garibler HİKMET-102 Sübhân İzim fermân kılsa kudret birle Aşıkları gavğa kılıp yürür bolğay Mahşergâhda efğân kılıp yaşın töküp Elge özin gümrâh kılıp yürür bolğay Halk içinde resvâ yürür özin bilmez Nâdânlarnı sohbetidin kaçıp bilmez Ol sebebdin erenlerni bûyı kelmez Közde yaşın nevâ kılıp yürür bolgay Aşıklarnı Hak kaşıda yüz nâzı bar Na'ra tartsa zerre hergiz kalmaz yanar Ruze namâz tesbihleri Perverdigâr Bâtınların göyâ kılıp yürür bolğay Vahşi yanglığ çöller ara kılğay vatan Sahrâlarda hemrâhları zâğ u zâğân Hâcet ermes âşıklarğa bağ u çemen Hızru İlyas hemrâh kılıp yürür bolğay Aşıklarnı köz yaşıdur bağ u bostân Bunda sayrar aled-devam hezar destan Zâhirlerin buzup yürür hâne veyran Hak kudretin inşâ kılıp yürür bolğay Bi-hud bolup küyüp yürer mest ü hayrân Allah teyu közde yaşı bağrı biryân Na'ra urup feryâd etip kılur efğân Allah yâdın senâ kılıp yürür bolğay Kâdir İgem kudret birle sulh eylese Cennet içre kirer âşık emr eylese Na'ra tartıp feryâd etip vird eylese Mey nûş etip semâ kılıp yürür bolğay Keçe kündüz yığla dâim bir dem tınmay Tildin Allah yâdın aytıp harıp kalmay Közde yaşı akmas hergiz bağrı küymey Yaşın alıp güvâh kılıp yürür bolğay Muhabbetni Burâk'ını minip yürgen Andağ âşık tarikatda cevlân kılgan Sır şarâbın içip ezel rûhı kangan Işk bâbıda nida kılıp yürür bolğay Duzah içre kirse âşık pervâ kılmaz Körüp bilip mâl mülkini kolğa almazHûr u kusûr ğılmânlarnı közge ilmez Feryâd etip gavğâ kılıp yürür bolğay Kahhâr İgem kudret birle nidâ kılsa Didâr üçün küygenlerim kel, kel dese Köz yaşını akkuzuban feryâd kılsa Akl u huşum dânâ kılıp yürür bolğay Rahman İgem rahmi birle nida kılgay Asi câfi ümmetlerni halın sorgay Rûz-ı mahşer didârını atâ kılgay Cân u dilni fedâ kılıp yürür bolğay Rahmân İgem rahmı birle nidâ kılgay Hazin nidâ eştip aşık cânı kirgey Saffan saffan bolup âşık baş kötergey Işk özin yektâ kılıp yürür bolğay Hakknı tapgan divâneler bihûş sözler Derd-i hâlet peydâ kılıb yürür bolgay Makamları bülend makam Arşnı közler Halka özin resvâ kılıb yürür bolgay Eldin kaçıb tağ çölini kılğay vatan Çöller ara hemrâhları zağ u zağan Keter bolsa çörek dikeni angâ kefen T ürlük vahşi hemrâh kılıb yürür bolgayMundağ bolmay can maşukın tabıb bolmaz Bu yollarnı ukbası köp şib bolmaz Candın keçmey vahdet meydin içib bolmaz Mey nûş etib sema kılıb yüriır bolgay Cânânnı tapgan kişi özin bilmez Alem halkı tâlib bolsa kaçıb kelm ezYüzming nâsih bolsa anıng pendin almaz Elge özin rüsva kılıb yürür bolgay Yüz ming âşık yansa küyse bolur hürrem Hakk yâdını her kim aytsa bolur hemdem Rûz-ı mahşer didârığa bolur mahrem Cân u iman fedâ kılıb yürür bolgay Allah üçün canın bergen zâyi kalmazİki âlem anga bostan hergiz ölmez Çın âşıknı sırrı pinhân halk bilelmez Közyaşını güvah kılıb yürür bolgay Aşık ölmes kurâ bolmas ışkı civan Halk içinde ağzı handan küyer pinhan Çöller kezib yollar yürüb "Hakk Lâ mekan' Hakk ışkını senâ kılıb yürür bolgayIşk bağını kezgen âşık özin bilmez Keçe kündüz mest ü hayran özge kelmez Köz ister halâyıka ülfet bolmaz Hakk vaslını renah kılıb yürür bolgay Çın derdlikler biderdlikni közge ilmez Zâhid âbid meslekleri tilge almaz Fayda körse ışksızlarnı nazar kılmaz Çın derdlikge devâ kılıb yürür bolgay Aşıklarnı bilgenlerin halk bilelmez Hur ğılman cümle melek hayl kilelmez "Sekahüm Rabbihüm"ni arzu kılmaz Didârığa vefa kılıb yürür bolgay Hûr ğılman "entahur"dın alıb kelgey Rıdvan melek kadeh sunub tazim kıl gayAşıkları közin yumub bihuş bolgay Va üstüka deb içinde yürür bolgay Hakk temaşa kılıb anga rahmet kılğay Gor içinde pertev salıp şefkat kılğay Yetmiş ferig melaikni ülfet kılğay Lutfu kerem âtâ kılıb yürür bolgay Aşık küyer candın küyer Hakk'nı süyer Allah üçün dünya ukbın talak koyar Bağrın teşib başdın ayağ kanğa boyar Aşık uruban yekta kılıb yürür bolgay Eya dostlar ışk ehlini samanı yok Deva sormang ışk derdini devası yok Bu yollarda aşık olsa tavanı yok Cannı tendin cüda kılıb yürür bolgay Teni cüda otda koygan canı özgeHikmet okur talib bolub yetse sözge Kimni körse izin alıb sürer közge Akl u huşın dânâ kılıb yürür bolgay Bul hevesni teni küyse canı küymez Ol sebebdin ışk kadriğe yetib bolmaz Erenler sohbetiğe kaçıb kelmez Zikr dua riya kılı b yürür bolgayBu alemdin süva kılğan Allah özi Ey ümmetler Hak Mustafa aytgan sözi Ruz-ı mahşer ruşen bolgay Hakka yüzi Din dillay ruşen kılıb yürür bolgay Aşıklarnı tirik ölgen canı cüda Pervaz kılıb uçay dese saklar Hüda Din dillazı ruşen tutub bolsa binaAşıkları hayran bolub yürür bolgay Aşık bolup hikmet aytdı Kul Hâce Ahmed Sıdkı birle işitkenge yüz ming rahmet İmân atâ kılğay Tengrim tâc u devlet Aşık dilin safâ kılıp yürür bolğay
HİKMET-103 Muhabbetni şevki birle yâr istegil Roze, namâz Oğanımnı farzı bolğay Mahşergâhda adli birle sorar bolsa Aşıklarnı bir Hudâyğa arzı bolğay Arzı şuldur Hudâyığa ming dâd eter Hâlim kör dep yaşın saçıp feryâd eter Nara tartıp mahşergâhnı âbâd eter Aşıklarnı âh-ı dili karzı bolğay Çın âşıklar dâim ürik ölgen e mesErvâhları yer astığa kirgen emes Zâhid âbid bu manânı bilgen emes Çın âşıklar halâyıknı Hızrı bolğay Yazuklardın korkup özin yığlap turar Rûz-ı mahşer netermen dep kanlar yutar Sırat atlığ güzergâhda başı katar Hâcesiğe şikesteliğ arzı bolğay Zerre ışkı kimge tüşse nâlân kılur Köz yaşını akkuzuban ummân kılur Her ne tapsa Hak yolığa ihsân kılur Bahillerni adâveti buğzı bolğay Aşıklarnı yaş ornığa kanı akkay Melâyikler her tarafdın nûrlar yakkay Gâfil bolsa hâzır bol dep özi bakkay Çın âşıklar bu dünyânı çuğzı bolğay Ehl-i dünyâ ahiretdin pervâsı yok Rûhı tenhâ iman islâm hemrâsı yok Tarikât yol adaşkan hiç pervâsı yok Bendemen der tili birle ağzı bolğay Keçe Allah, kündüz Allah tınmay yürer Allah şemi pervâne dek özin urar Leyli Mecnun Ferhâd Şirin devrin sürerHak Te'âlâ âşıklarnı suzı bolğay Aşık küyse hâs ma'şukı birle küygey Mecâziler küymey turur cândın toygay Çın âşıklar küygen sarı pür-nûr bolgay Ol sebebdin maşukığa nâzı bolğay Otka salsa otdın yanmaz âşık kişi Yer ü kökni bostân kılğay akkan yaşı Allah dese bişek yarur içi taşı Küymek yanmak âşıklarğa bâzı bolğay Cümle aşık yığılıp bargay dergâhığa Yaşın saçıp efgân kılıp bargâhığa Yetti duzah takat kılmaz bir ahığa Rahman İgem aşıklarga kadı bolgay Sulh eylese, âşıkları kabul kılmas; Hur u ğılmân cennet berse közge ilmes Didâr tilep başlarını yerdin almas Aşıkları didâr körüp râzı bolğay Aşıkların yetti kökke yeter âhı Allah dese yeksân bolur her günâhı Aşıklarnı Rahmân İgem tekyegâhı Aziz başı halâyıknı nezri bolğay Aşıklarnı köp küydirgen Hak didârı Anıng üçün tınmay yığlab kılur zârı Va'de kılğan âşıkları körer ânı Hak cemâlı köz yaşını müzdi bolğay Aşıkları Hakka bakıp na'ra tartar Melâyikler tuhfe kılıp Hakka aytar Şevk şarâbın içgen âşık şevki artar Şor u efgân halâyıknı tuzı bolğ ayMey-i cânbahşı içken âşık anda sultân Anıng üçün Hak yolıda cânı kurbân Tangla barsa didârığa kılur mihmân Zemistânda mey içürse yazı bolğay Pinhân yürür kimni körse âşık kılur Lutf eylese kezzâblarnı sâdık kılur Hakdın korkkan dergâhığa lâyık kılur Z âhir amâ bâtın içre közi bolğayAşık yanar halkdın tanar Allah râzı Aşıklıknı ârzu kılğan şehid gâzi Hâcet ermes âşıklarğa köb ü azı Katre yaşı Hak mevlâmnı nezri bolğay Cünun içre başın yarğan kanı câri Zikrin aytsa Allah özi Bir ü Barı Seherlerde kan y ığlamak kâr u bârıAşıkları her kün yüz ming gâzi bolğay Kul Hâce Ahmed mâlı yoktur nezri başı Tangla barsa Hâcesiğe tuhfe yaşı Acz ü niyâz şikesteliğ kılğan işi Eşk-i surh ruy-ı zerdi özri bolğay HİKMET-104 Şeriatda mürşid bolğan garib kullar Şeriatdın alar menzil alur bolğay Namâzığa şuru kılgan mü'min kullar Uçmağ üyin ümid tutub turur bolğay Melekü'l-mevt fermân birle cânım alsa Ağa-ini barça yığlıb küyüb yansa Yetti kadem baskandın song kalur bolsa Münker Nekir kirib seval sorar bolğay Münker Nekir kirib sevâl sorar bolsa Ul amud-ı otluğ birle urar bolsa Başım küyüb canım tenim otka yansa Kıynab canım tar lahedde küyer bolğay Tört yüz kırk tört peygamberi, mürsel, nebi Kalmadı bu cehandın ötti barı "Küllü nefsin zâikatü'l-mevt" ayeti Kur'an içre an dın haber berür bolğayŞeriatdın tarikatdın beyân boldı Hakikatdın Kur'an sözi kelâm boldı Bu cehanga Muhammedni nurı toldı Ul nur birle ikki cehan yarur bolğay Muhabbetning bazarıda cevlân kılur Aşıklar sevdâ kılıb yürür bolğay Mahşergâhni bozmasun dep tuğyan kılıb Hudâyiğa gavğa kılıb yürür bolğay Allah aytur eğer ki bendem kılsa kılsun Her ne kılsun melâikler ikrâm kılsun Işksız âdem ışk makâmın körüb yürsün Hakk kudretin ifşa kılıb yürür bolğay Çın âşıklar kıyamet kün sorgay devlet Hakk kaşıda aziz olan körgey izzetHur ğılmân kol kavşurup kılğay hürmet Can u dilin şeyda kılıb yürür bolğay Hoş devletdür vilayetde padşah bolsa Adil bolub bir mü'minni kadı kılsa Oşal kadı barça halknı râzı kılsa Râzılıkdın uçmah üyin alur bolğay Mü'min kullar namaz o kub bolsa fariğOşal kulnı rengi bolğay mundağ sârığ Ul hizmeti Hakk karşıda bolsa lâyığ Hur kızları karşu kelib kuçar bolğay Cahil kişi namaz kadrin kaçan bilür Her namazda imân başdın tâze bolur Salât dese gafıl başın burkâb uyur Gafillikdin ömrin yelge satar bolğayKul Hâce Ahmed kulmen deseng tâat kılğıl Kıyametni kelmeğini yakın bilgil Hakk'a yavuk bolay deseng tâat kılğıl Ta'at kılğan Hakk'a yavuk bolur bolğay HİKMET-105 Azrail bir kün kelür şiddet birle Issığ tendin aziz cannı bermek kerek Beş künlük nakd ömrini koldın berib Çare tapmay ahir bir kün ölmek kerek Oğul-kızıng yığlab kalsa feryâd urub Malu mülking munda kalsa hayran bolub Düşmenlering kuvanuşur seni körüb Boyun sunub uzalıban yatmak kerek Miras deban baş ayağıng bağlagaylar Issığ suvnı başdın kuyub çaykağaylar Tört tarafdın astâ-astâ uşlagaylar Altı karış bozdın kefen kılmak kerek Cenazengni uluğ-kiçik köterseler Gorıstanğa karab seni yürütseler Yetmiş yerde seval sorsa ferişteler Bir-bir anı cevabını bermek kerek Halâyıknı mezarıd a imâretniKörüng anda türlük-türlük alâmetni Lahed atlığ dervaza-ı kıyâmetni Siyasetliğ üyge barıb kirmek kerek Kirib körseng karanğuluk yokdur çırağ İçi tola hasret erür otlığ firak Ol kün senge kim kılgusı anda yerak Ta kıyamet tang atkunça yatmak kere kÜmring ahir bolğusıdur bir kün tamam Bu iş birle barsang eger darü'sselâm Helal koyub yegen bolsang dâim haram Azabını barıb anda tartmak kerek Kul Hace Ahmed tevbe kılgıl ölmesburun Kızıl yüzüng gorda yatıb solmasburun Yılan çiyan gorıng içre tolmasbu runKaza kılsa rızâ bolub turmak kerek HİKMET-106 Kara kündür oşal sâat ki dünyâdın sefer kılsang Zen ü ferzend mâl u mülking barısındın güzar kılsang Seni koymas ecel hergiz neçe hükming revân bolsa Hükümet birle âlemni eger zer ü zeber kılsang Muhassıldur halâyıkka ecel misl-i sipâhlar dek Gazab birle alur cânıng neçe ma zârılar kılsang Bolupdur barçağa fermân ölümni şerbetin içmek Kaçıp andın kutulmassan neçe andın hazer kılsang Halâyıknıng mezârığa barıp bir bir temâşâ kıl Ölüglerdin alıp ibret kerek bağrıng kebâb kılsang Hemişe yahşılık kılğıl ketersen uşbu dünyâdın Kıyâmet âb-rûyığa kerek hûn-ı ciger kılsang Hudâ fermânını tutğan bolur ol evliyâlardın Bolursan evliyâlardın riyâzet köprak kılsang Kuvanma mâl ü mülkingge kurıtur bu ecel âhir Kara yerge kirürsen ahir neçe ma kâr u ferr kılsangHâce Ahmed masiyet birle hayâtıng kılmağıl zâyi Bolursan lâyık-ı Hazret eger tâat seher kılsang HİKMET-107 Keling dostlar barça turub aytaylık Yadı bizni yaruğlukka tartar ermiş Yadı birle şuru' kılğan aşıklarnı Niyazları kündin künge artar ermiş Kimki aytsa Hakk yadını bağrı küyüb Köz yaşını bârân kılıb rengi solub Öz yakasın yangıldım dep özi tutub Andağ aşık sır şarabın tatar ermiş Uşbu yolnı mezesini bilmegenler Öz yakasın tutub tövbe kılmaganlar Düny asığa mağrur bolub yürügenlerHayvan erür belki andın better ermiş Işk sevdası kimge düşse hane veyrân Keçe kündüz didâr tileb yürür hayran Işk yolıda közi yaşlığ bağrı biryân Şeydâ bolub özin izleb yürer ermiş Eyâ dostlar kabsab keldi karanğuluk Ümidim bar ol İzimdin hem yaruğlukTarikatnı bazarıdur hem kuruğluk Niyazlık kul kirib sevda eter ermiş Kul Hace Ahmed ibret alğıl sed hezardın Niyazsızlar behre almas ul bazardın Fazıllıkda kuruğ kalur ul nazardın Nâdân ömrin puçek pulga satar ermiş HİKMET-108 Keling yığlıng zâkir kullar zikr aytaylık Zâkirlerni Hudâ bişek süyer ermiş Işksızlarnı imânı yok ey yârânlar Duzah içre tınmay dâim küyer ermiş Muhabbetliğ âşıklarnı Hudâ süydi Anıng üçün dünyâ ukbin talak koydı Cândın keçip yaşın saçıp âşık boldı Rûz- ı mahşer didârını körer ermişAşıklarnı çın dostığa cânı kurbân Şevki birle anı izlep kılur efğân Işk sevdâsı başka tüşse hâne veyran Şeydâ bolup anı izlep yürer imiş Aşık bolsang keçe kündüz tınmay yığla Pir-i muğan hizmetiğe beling bağla Küyüp bişib derdi bile köksing dağla Dağda ketken visâlini körer ermiş Haknı söygen âşıkları taptı murâd Yalğan âşık bolup yürme tangla uyat Kılıçdın tiz, kıl köfrügni atı sırât Yalğan davâ kılğan ötmey kalar ermiş Aşık bolsang yalğan da'vâ kılma zinhâr Yalğan da'vâ kılğanlardın Hudâ bizâr Kahhâr İgem kahr eylese atı Kahhâr Kıyâmet kün yüzi kara kobar ermiş. Aşıkları keçe yığlab seher kobar Sır şarâbın içken âşık sırnı yapar Her kim sögse belki tepse kolın öper Andağ erenler feyz ü fütuh alar ermiş Muhabbetdin haber algan cânnı bilmesBaşı ketse tâ yârı yok cânnı bilmes Işk kelâmı zevk taâmı nânnı bilmes "Hu-Hu" teyü zikrin aytıp yürer ermiş Aşıklarnı közi giryân bağrı biryân Pervâsı yok nâmusı yok yürer üryân El közige tufrakdın kem sırrı pinhân Cânı birle yâdın aytıp yürer ermiş Toğrı yürgen âşıklardın Hudâ râzı Aşık işi âsân emes kılma bâzî Yalğançılar âşıkmen der Allah kazı İmânını püçek pulğa satar ermiş Aşıklıknı âsân işi baş bermeklik Mansur-sıfat özdin keçip cân bermeklik "Mûtû kable en temûtû" hâk bolmaklık Aşıkları ölmes burun öler ermiş Sevda kılsan ahiretni sevdasını Başka alma dünyanı gavgasını Amel kılgıl cennet algıl masivasını Cennet algan didarını körer ermiş Allah nûrı kabring için rûşen kılğay Firdevs cennet güli açılıb gülşen kılğay Melaikler ti gresidin özün koyğayBu âlemning rûşeninden keçer ermiş Barça ervâh yığlıb kelgay mübârekga Meşgul bolğay tebârekgâ Duâ kılıb kayıtğandın song kalğay yegâ Cümle ervâh sonub bir bir kaçar ermiş Yetti kadem koyğandın song Münker Nekir Heybet birle kirib ke lgey kılıb kahrİki közi otdek yanıb tarfa yanır Nûrın körüb ta'zim kılıb kaçar ermiş Kul Hâce Ahmed âşık bolsang cândın keçgil Andın songra şevk şarâbın toya içgil Günâhıngnı sebük kılıp munda uçgil Aşıkları uçmah içre uçar ermiş
HİKMET-109 Tarikatga şeriatsız kirgenlerniŞeytân kelip imanını alur ermiş Uşbu yolnı pirsiz davâ kılğanlarnı Sersân bolup ara yolda kalur ermiş Tarikatga siyasetliğ mürşid kerek Ol mürşidge itikâdlığ mürid kerek Hizmet kılıp pir rızâsın tapmak kerek Mundağ âşık Hakdın uluş alar ermiş Pir rızası Hak rızâsı bolur dostlar Hak Teâlâ rahmetidin alar dostlar Riyâzetde sır sözidin bilür dostlar Andağ kullar Hakka yavuk bolur ermiş Uşbu yolğa ey birâder pirsiz kirme Hak yâdıdın lahza gafil bolup yürme Mâsivâğa âkil erseng köngül b ermeŞeytân-lain öz yolığa salar ermiş Eyâ dostlar hiç bilmedim men yolumnı Saâdetka bağlamadım men belimni Mâsivâdın hiç yığmadım men tilimni Nâdânlıgım meni resvâ kılur ermiş Şeriatnı tarikatnı biley deseng Tarikatnı hakikatge ulay deseng Bu dünyadın d ürr ü gevher alay desengCândın keçken hâsları alar ermiş Aşık kullar keçe kündüz hergiz tınmaz Bir sâati Hak yâdıdın gafil bolmaz Andağ kulnı Sübhân İgem zâyi koymaz Duâ kılsa icâbetliğ bolur ermiş Vâ deriğâ keçti ömrüm gaflet birle Sen keçürgil günâhla rım rahmet birleKul Hâce Ahmed senge yandı hasret birle Öz özige özi yanıp küyer ermiş HİKMET-110 Kudret birle fermân kıldı Mevlâm bizge Yerde kökde cânlık mahlûk kalmas ermiş Kâbız kıldı Azrailni âlem üzre Aziz cânnı almağunça koymas ermiş Yaşım meni yaş bolur dep aytur erdim Her ne hâsıl bolsa az dep aytur erdim Türlük türlük da'vâ işler kılur erdim Emdi bildim men aytgan dek bolmas ermiş Dünyâ meni mülküm degen sultânlarğa Alem mâlın sansız yığıp alğanlarğa Ayş u işret birle meşğul bolğanlarğa Ölüm kelse biri vefâ kılmas ermişMağrur bolmang ey dostlarım işret etip Keçe kündüz yalğan aytıp bi-hûd yatıp Cân alğuvçı kelür ermiş bir kün yetip Mundağ yerde gafil yürse bolmas ermiş
Kul Hâce Ahmed öleringni bilekörgil Ahiretni yerağını kıla körgil Barur men dep yol başımda yürekörgilMelekü'l-mevt kelse fursat koymas ermiş
HİKMET-111 Bu dünyâda yaratılğan mahlûklarğa Emdi bildim tiriklik bolmaz ermiş Bu ölümning şerbetidür aççığ şarab Cümle âlem içmey andın kalmaz ermiş Yolğa kadem koysang dostlar azuk alıp Ecel kelse azık kelmez sakal yolup Bu dünyânı mâllarını hâzır kılıp Rüşvet berseng melekü'l-mevt almaz ermiş Kervân eger köçer bolsa azuk alur Sud u ziyân bolğanını anda bilür Azıksızın yolğa kirgen yolda kalur Yükün yüklep yolğa kirgen kalmaz ermiş Yükün yüklep yolğa kirgen merdân bolur Kılavuzsız yolğa kirgen hayrân bolur Yol başçısı yolnı körgen kervân bolur Yolnı körmey kervân kadem koymaz ermiş Ecel kelse azık kelmes sakal yolsang Ong u solga cânıng pâre pâre berseng Dünyâ üçün azîz ömrüng edâ kılsangMelekü'l-mevt kelse fursat koymaz ermiş Bu dünyâda pâdşâhmen dep kögsin kergen Hem aldıda kürsi koyup hayme urğan Nece yıllar hayl u heşem çerik salğan Ecel kelse biri vefâ kılmaz ermiş Neçe mingler çerik yığğan hanlar kanı Bu sözlerning her bir isi manâ kânıVefâsı yok bî-vefâdur dünyâ tanı Gafil âdem körüp ibret almaz ermiş Bu dünyâda yügrik atka mingüvçiler Harb künide mübârizlik kılğuvçılar Elmas polâd kılıç kurnı çapkuvçılar Ecel kelse beg ü hannı koymaz ermiş Bu dünyâda tabibmen dep davâ k ılğanDavâları bâtıl erür sözü yalğan Halâyıklar illetige dârû kılğan Ecel kelse dârûsını bilmez ermiş Bende neçe yaş yaşasa ölmegi bar Körer közge bir kün tufrak tolmagı bar Bu dünyâda sefer kılğan kelmegi bar Ahiretge sefer kılğan kelmez ermiş Triglikd e din nevbetin yahşi urğılAhiretning esbâbını munda kurğıl Kul Hâce Ahmed imân üzre tâyib bolğıl İmân birle barğan kullar ölmez ermiş
HİKMET-112
"Küllü men aleyha fan" ayetide Bir Hüdadın özge mahluk öler ermiş İsrafil Sûr'un alıb hurganında Gordın yengi tirgüzüben küyer ermiş Ellik ming yıl gor başında turganında Andın keyin arasatga sürgeninde Yalang baş u yalang ayağ yürgeninde Adem oğlu bihûş yanglığ bolar ermiş Evvel hisab eylegey taharetdin İkkinçi hisab eyler namazıngdın Üçünçi hisab eyler hel âl haramıngdınMen men degen hayrân bolub kalar ermiş Hisab eyleb yürütgeyler mahşer sarı Halayıklar kadem urgay nâçar barı Mu'ayene anda körgey duzah narı El-aman deb okruşuban turar ermiş Cümle ümmet yüzyiğirme ming saf bolgaylar Etrafıdın ferişteler s af tüzgeyler"Eyne'l mefer" nidâsını yetkürgeyler Kaçıb kutulub bolmaz deban aytar ermiş Ul vaktde nidâ kelgey "Vemtazül yevm" Oşal künde destgir bolgay namaz u savm Akl u huşıng ketib anda kalmagay fehm Tillal bolub sözleyalmay kalar ermiş Barça halklar Adem Ata sarı bargay"Ey atamız emdi bizni kollang" degey "Nâfermanlığ mendin ötti ferzend" degey "İbrahimge baraluk" deb aytar ermiş İbrahimge barıb aytgay Adem Ata "Şefaat kıl bularnı sen barı hata" Ol hem aytur "sizden kurb Adem Ata "Musa sarı baraluk" dep aytar ermiş Musa degey "Rabbi erini" dedim ul kün Hecaletdin çıkkanım yokta uşbu kün Baraluk Muhammedga bolub vacgun..." Barçaları Hazret sarı barar ermiş Musa degey "Ya Muhammed urgıl kadem Ümmetlering duzah içre boldı adem..." Muhammed hem iba kılıb turgay ul dem Musa koymay ikkavları barar ermiş Tacın alıb kısab salıb arş astında Na'ra tartıb yığlab turgay oşal künde "Ya Kadira ya Gafura" degeninde "Ya Habibim baş köter" dem aytar irmiş "Alıb kelgil ümmetingni derğahımğa Bağışlayım barçasını me n sizlergeDahil kılay cümlesini cennetimge" Mundağ deban Hakdın nida kelir ermiş Zahid, abid, has kullardın ulemânı Alıb kelgey dergahığa uşbularnı Tengrim aytğay "Ya Muhammed asi kanı?" "Asi layık emes" deban aytar ermiş "Asi, cafi layık degey rahmetim geDahil etey men ularnı cennetimge Günahların bağışlayım barın senge..." Resul hurrem bolub yügrüb keler ermiş Musa birle Rasûlullah yürüb kelgey "Asi, cafi ümmetlerim yürüng" degey Günahlarıng afveylebdi Kadiri Hayy Behişt içre aldın salıb kirer ermiş Kul Hoca Ahmed kıyametdin aytdı munı Hikmet kılıb halâyıkka yaydı munı Uluğ-uluğ kitablardın aytdı munı Okuğandın dua tama kılar ermiş
HİKMET-113 "Lailahe İllallah" degen kulnı ağzıdın Bir yeşil kuş boluban uçar ermiş Kanatları tokuğluk dür yakutdın Per vaz kılıb arşdın arşga uçar ermişUl kuşka kudret birle ming til bergey Barça tilde oşal kulnı Hakdın kulgay Rabbaniğe çengelini urub yulğay Tüni küni yarlıka dep aytar ermiş Eya dostlar oşal kuşnı ayanını Men aytayım siz tinglengiz beyanını Köp nâdânlar bilmez ul kuş pâyânınıKolung tutub behişt içre kirer ermiş Ul kuş aytur hergiz tınmay men bir zaman Ta bermese Kadir menge darü'l-eman Heç kalmagay bu könglide zerre gümân Andın songra karar tapıb konar ermiş Roze tutub namaz okub tevbe kılğan Seher tu rub Allah teyu kulluk kılğanMeşayıhlar hidmetini tamam kılğan Andağ kullar Hak didârın körer ermiş Bu Yesevi Miskin Ahmed hayran kalıb "La İlahe İllallah"nı tilge alıb Hak zikrini canu dilge vâsıl kılıb Uç kuşını lâmekânda körer ermiş
HİKMET-114 Allah yâdı nurın kimge atâ kılsaNefs u heva menmenlikdin kalur ermiş Bende eger zâkir bolub Allah dese Tutmış köngül zengârını açar ermiş "Fezküruni ezkürkum" iştib nidâ Zikrin aytıb emrin tutub müşahedâ Kirib gorga tartıb türlük mücahedâ Aşık canlar sır şarabın içer ermiş Aşıklarğa bolub Haknıng inâyeti Bâtın içre açulur keşf u kerâmeti Dillerige saçıb her dem Hak rahmeti Fenâ bolub mâ'sivadın keçer ermiş "Keşfü'l esrâr" bolub bâtın közi açıb Hak âşıkı bu dünyanı taşlab kaçıb Nefs u hevâ közin oyub resen kesib Zail bolub şeytan andın kaçar ermiş Bildi emdi Kul Hace Ahmed ışkdın anglab Candın keçib uşbu yolğa köngül bağlab Darığ ömrüm zayi ötti yatu yığlab Nedâmetning hevâsıdın uçar ermiş HİKMET-115 Arif aşık şevki birle kıyamet kün Hüdâyığa bahs ü cevab kılar ermiş Bu alemde tartğan cevru cefaların Köksin yarub Hak kaşığa salar ermiş Bu âlemde kıldıng meni halkga resva Didârımnı körsetey deb kıldıng şeydâ Alem halkın düşman kılıb saldıng gavğa Hüdâyığa barıb erza bolar ermiş Didârımnı arzu kılsang keçe ya tmaBu dünyanıng to'masıdın zerre tatma Haldın sorsa nâdânlarga sırnı satma Mundağ erler feyz u fütuh alar ermiş Didârımnı taleb kılsang arşğa bakğıl Arş üstide ahıng birle otlar yakğıl Ümmet bolsang Muhammed'ge kapuk kakğıl Sübhan İgem çın aşıknı sınar ermiş Eşitib aşık raks u sema' urğay Yetti kökdin melaikler yığlıb kelgey Arş u kürsi levh u kalem dâd eylegey Yer tebrenib Hakka zâri kılar ermiş Ey yer u kök aşıklardın hazer kılıng Otlığ ahı çıkar bolsa hâzır bolıng Kökge bakıb na'ra tartsa korkub turı ngBir âhh ursa alem yeksan bolar ermiş Çın aşıklar zaif bolub selâm kılgay Kudret birle perde içre alık alğay Didâr üçün küygenlerim kel-kel degey Lütfın körüb çın aşıklar tiler ermiş Saffen saffen aşıklarga nidâ kelgey Yüz yigirme ming aşık tigin safı bolgayCennet kir dep İlahımdın nidâ kelgey Cennet kirmey didârını körer ermiş Nidâ kelgey melâikge zencir salgıl Zencir salıb mahşergâhda alıb yürgil Didâr üçün küygenlerim ma'lûm kılgıl Aşıkları bi-hud bolub yürer ermiş Aytganların kılğay aşık didâr kö rgeyVâsıl bolub mahşer-ara devrân sürgey Efgânıdın yetti duzah ortab yanğay Melek kelib anga ta'zim kılar ermiş Aşıklarnı haybetidin melek kaçğay Korkub barıb duzah içre otlar saçkay Vehm birle zeher zakkum toya içgey Kudretiğe hayran bolub kalar ermiş Meleklerdin aşıkı köp, ey bi-haber Bir âhh ursa alem bolur zer ü zeber Zahid abid saliklerin ışk better Işksız adem vallah yolda kalar ermiş Kul Hace Ahmed didâr izleb geda bolgıl Keçkil ehl-i ayalingdin cüda bolgıl Allah hakı bular düşmen süva bolgıl Cüd â bolgan didârını körer ermiş
HİKMET-116 Her kişi körse cemaling dünya işin berbâd eter Keçe kündüz tınabilmes Hüdâyını yâd eter Kim anıng köyide bolsa Hak anıng könglidedür Her sarı barsa oşal yarı birle pervaz eter Keşki men daim sening yadıng birle bolgay edimBakışıng yüz ming meningdek bendeni azâd eter ; Ma'rifet meydanı içre bu köngülni şâd etib Dünyasın terk eylegenler Hak birle sevda eter Arif uldur bolsa aşık halkada cevlan etib İsti'anetni tileb ol pirni kalkan eter Huş acâib u garâib bu Hüda'nıng işleri Birisin göya kılıban birisin gungkâr eter Körgil uşbu dünya üçün köb cefalar eyleseng Ahiri heç uşbu dünya yer birle yeksan eter Keçe kündüz arzu kılsang anıng didârını Saf kılgıl bu köngülni bir küni derbâr eter Ey Kul Ahmed sen yürüb gamgin köngülni avlagil Ehl-i dil bolgan kişi gamgin köngülni şad eter HİKMET-117 Melâmetğe hamr içgen didâriğa battı ya Pir kolıdın mey içgen envârığa battı ya Akman birle karaman köb körüb edi devran Himmet kılıb atağa it suvretlik boldı ya İbrahimğa şek kılğan ot yakıb gül açılğan İnanmasang kelib bak körüb bilib aytdı ya Şeytan yolığa kirgen Ahmed'ge taşlar atğan Tahtes-sera tekinde demdâr bolub yatdı ya Evliyâğa yetgenler dünyasıdın ötgenler Ihlâslık kul halk içre muradıga yetdi ya Kul Hace Ahmed özing bil günahıngnı hazır kılGaflet birle yatmağıl şeytan mendin kaçtı ya HİKMET-118 Hâcet ermes ışk derdiğe devâ sormak Veyran etib ketgen ermiş devâsı yok Canıng kıynab yaşıng akıb huşıng ketib Işk derdidin dostlar kattığ belası yok Her kim küyer ca nga alar ışknı otınCanı küyse azâsıdın çıkar tütün Bağrı anı sâd-paredür yoktur bütün Halkğa zâhir körünüb turgan yarası yok Candın keçmey tabmas her kim canâneni Körüb himmet kılmak kerek pervâneni Körüb bilib otka urdı öz canını Sûd u ziyan birle hergi z pervâsı yokAnça yürdüng ança turdung ey bi-haber Nefs u şeytan işleridin kılğın hazer Bizdin burun tilim kervan kılgan sefer Ayta ketgen bu dünyanıng vefası yok Aytıb ötgen erenlerdin yolnı sorgıl Seherlerde erte kobup çârzarb urgil "Hû" sohbetin kurğ an yere özüng urgilYolğa kirgen erenlerni hevası yok Kul Hoca Ahmed aytdı dostlar işting munı Kaf tağı dek taşlar tegse çıkmas üni Kimge aytıb kimge yığlay ışk derdini Vallah-billah ışk derdini devası yok HİKMET-119 Ey köngül kıldırıg günâh hergiz püşeyman bolmadıng Sufimen deb laf urub tâlib-i cânan bolmadıng Hayf ömrüng ötti bir lâhza giryân bolmadıng Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufiliğ şundağ mudur dâim işing gaflet birle Dâne-i tesbih kolungda tillering ğıybet birle Selle-i çilpeç urarsen nefsi bed izzet birle Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufi bolsang saf bolğıl cürm ü isyân bolmasun Tâat u takvâ kılıb könglüng perişân bolmasun Cân u dilde yığlağıl mahşerde yalğan bolmasun Sofı nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufilik şartıdurur tünler kobub kan yığlamak Her cefağa sabr etüben belni mehkem bağlamak Tâlib-i Allah bolub her yahşi sözni sözlemek Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufi ya taat kılursan bârçası ucb u riya Cân u dil dü nyâğa mağrûr tilleringde âh ü vâhCân berürde bolğung nûr-ı imândın cüdâ Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufi bolmay neylesün üyde kılurğa işi yok Sofıliğ da'va kılur halkga berürge âşı yok Ah ü vâh derler yene közide katre yaşı yok Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıngSufi bolub nefs üçün her dem eşikge bakasen Nezr alıb keldi mu deb her dem kişige bakasen Allahnı la'netin boynungga her dem takasen Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufimen deb laf urarsen söz ü efğanıng kanıAşkı surh u roy zerdü çeşmi hunbarıng kanı Mürşid-i kamil-i mükemmel rah-ı merdanıng kanı Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufi ya biğam yürersen dane-i tesbih alıb Dünyağa mağrur bolub din işini arka salıb Korkgıl emdi korkgıl emdi Hüdağa yalbarıb Sofı nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufi bolub malıkes almak üçün kıldıng cedel Zâhiring sufinemâdur bâtınıng dûn ü dağal Ey bi-haber, ey bi-haber şermendesen ruz-ı ezel : Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Dâne-i tesbih alıb el közige hob sufisen Nefs-i bedni aldıda tersa, cuhudni tovfisen Bendeliğ kılıng Hüdâğa yoksa segi kufisen Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufi ya öz tavrınga yalğız Hüdağa bendesen Aslınga baksang eger alem iç inde kendesenPür-günâh ü pür-hatar hem asiyu şermendesen Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufi ya kıldıng muhabbet da'vasın divâne bol Malu mülk ü hanümândın keçgil u bigâne bol Kim Hüda deb sözlese ming örgülüb pervâne bol Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Sufi ya da'vayı ışk kıl bârçadın bîzâr bol Uykunı eyleb haram tünler kobub bîdâr bol Derdi yok biderdni körseng kaçgıl u âzâr bol Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng Ahmedâ sen sufi bolsang sufiliğ âsân eme sHak Resul sufi bolub dünya malın süygen emes Dünyânı süygen kişi bişek biling insân emes Sufi nakş boldung veli hergiz müsülman bolmadıng HİKMET-120 Aşıklıknı da’vasını kılgan kişi Ma'şukıdın zerre gâfil bolganı yok Işk gevheri tibsiz derya içre pinhâ nCandın keçmey ol gevherdin alğanı yok Gevher alur gevvas eger candın keçse Şeydâ bolub ışk şarabın her kim içse Neçe aylar neçe künler eger ötse Işknı güli açılıb hergiz solğanı yok Aşık bolub tapay deseng Hakknı yolın Asragın sen ışk bağıda esrar güli nMihnet birle sınar ermiş yahşi kulın Çın aşıknı andın köngli kalğanı yok Mihnetni deryasıda mevc urğusı İlm u amel kiylu kâller şevk ölğüsi Bu tengizge kim kiriban kim çıkğusı Aşık kullar ma'şukıdın kalğanı yok Kul Hace Ahmed kabul kıldı eymağlıknı Kab ul kıldı ışk otığa küymeğlikniCannı berib satkun aldı küymeğlikni Çın sözümdür hergiz anı yalğanı yok
HİKMET-121 Aşık kişiler keçeleri yatmasa behrak Her derd ü elem tegse figân etmese behrak Başın yarıb kanğa boyab kılsa sitemler Urdı meni deb zalime söz katmasa behrakDerviş boluban halk içide tespih ögürüb Sufi bolub alemğa özin satmasa behrak Ötgen sufiler il közidin yürmeyin kaçtı Hakknı tilegen halk içinde yürmese behrak Her yerde Hüda hazır ve nazır keldürürler Bica oturub Hakknı belend etmese behrakSufi boluban saf bol ey bende-i Allah |
